Ушаччына: самы сардэчны куточак Беларусі!

«Я лічу, што нарадзіўся ў той час і, канешне, толькі ў гэтай краіне павінен быў нарадзіцца. І калі б у мяне быў такі выбар, я б не сумняваўся і сказаў: толькі тут, менавіта тут. І менавіта на Вушаччыне».

Гэтыя словы належаць народнаму паэту Беларусі Рыгору Барадуліну, які з дзяцінства памятаў азёры Ваўчо і Вечалле, яны знаходзяцца зусім побач з Ушачамі.

Вось так азёры выглядаюць цяпер.

Але цікава тое, што ні гэтыя, ні многія іншыя ушацкія азёры чамусці не карыстаюцца папулярнасцю ў турыстаў. Людзі едуць у Мядзельскі раён, Браслаўскі, праміная Ушацкі, накіроўваюцца ў Расонскі або Полацкі. У суседнім Глыбоцкім раёне створана цэлае аб’яднанне аграсядзіб, а ў Ушацкім – цішыня і ў гэтым турыстычным накірунку. Чаму?

У той жа час на “Планеце Беларусь” ужо зараз змешчана семдзесят восемь ушацкіх азераў. Можа ёсць сэнс прадставіць самыя цікавыя з іх?

Пачнем з найбольш вядомых азер Боркаўшчына і Доўжына.

Паміж імі праходзіць дарога Лепель – Ушачы, побач знаходзіцца санаторый “Лясныя азёры”. Для большасці адпачываючых, магчыма, менавіта з гэтымі азёрамі асыцыіруецца ушацкі край.

Але мы памятаем пра іншых знакамітых людзей, якія нарадзіліся ў Ушацкім раёне. У першую чаргу – гэта народны пісьменнік Васіль Быкаў.

Возера Вялікае Уклейна знаходзіцца недалёка ад вёскі Бычкі, дзе можна наведаць хату-музей народнага пісьменніка. Няма сумневу, што Васіль Быкаў бываў на гэтым возеры.

Возера Ветчынскае можа пахваліцца тым, што яно бліжэй за іншых да радзімы народнага паэта Пятруся Броўкі, яго хата-музей знаходзіцца ў вёсцы Пуцілкавічы. А яшчэ на беразе Ветчынскага ёсць дом паляўнічага, у вёсцы Ветча жыве наш сябар Юрый Акудовіч.

Цікава з вышыні выглядае возера Вечыца, якое знаходзіцца зусім побач з дарогай Ушачы – Вялікія Дольцы. На дальнім плане праглядваецца рака Ушача, возера Вялікае Існа.

Возера Вяркудскае змяшчаецца на ўсходняй частцы Ушацкага раёна.

Побач з ім знаходзіцца вельмі маляўнічае возера Чарсвяцкае з некалькімі астравамі.

Вось так выглядае адзін з іх зімой.

На поўдні Ушацкага раёна ёсць возера з прыгожай назвай Звонь.

Ад іншых яно адрозніваецца выспамі незвычайнай формы.

Каля вёскі Замошша увагу прыцягвае аднайменнае возера.

Цікава, што на мапах яно пазначана як адно вялікае, а на самой справе там два возеры з вузенькім перашыйкам. У Замошшы, дзе з возера выцякае рака Ушача, захавалася вадзяная мельніца, а на вясковых могілках некалькі каменных крыжоў. Выглядаюць яны вельмі маляўніча, побач курганныя пахаванні.

Крыху вышэй па цячэнню рака Ушача звязвае азеры Мурогі, Тартак, Царкавішча.

Возера Царкавішча, за ім Тартак – з маленькай выспай.

Возера Пліна. Менавіта для мяне яно ўскалыхвае рамантычныя студэнцкія успаміны. У далекім 1979 годзе мы былі на бульбе ў вёсцы Двор Пліна, днем працавалі, а вечарамі хадзілі на дыскатэкі ў суседнюю вёску Селішча.

Тады і ўявіць не маглі, што зусім побач з мемарыльным комплексам “Прарыў” знаходзіцца такое прыгожае азярко Плітнец.

І ў Селішчы не ведалі, што там ёсць руіны касцёла Святой Веранікі былога бернардынскага манастыра і зусім недалёка вёска Бычкі, у якой нарадзіўся Васіль Быкаў…

Возера Матырына знаходзіцца на поўначы Ушацкага раёна.

Але найбольшая канцэнтрацыя азёраў на ўсходзе Ушацкага раёна. Сярод іх доўгімі паўвыспамі выдзяляецца возера Паульскае.

Яно выдатна выглядае ў розную пару года і дня.

Пад час здымкаў ушацкіх цікавостак розныя здараліся сітуацыі.

Напрыклад, каля гэтага возера Демінец праходзіць дарога, але ў той зімовы дзень быў такі галалёд, што я ледзь да яго даехаў.

Возера Мосарскае. Многія падарожнікі ведаюць вёску Мосар у Глыбоцкім раёне. Ушацкі раён таксама можа пахваліцца возерам з такой назвай.

Возера Перыльнае каля ракі Ушача.

Гэтае лясное возера называецца Упірог.

А гэтае – Чорная урода. Адкуль такія назвы – не ведаю. Спадзяюся, пачнем рэкламаваць Ушаччыну, даведаемся пра яе яшчэ больш.

Возера Паўазер’е – адно з самых вялікіх у раёне. Чаму для яго не хапіла поўнай назвы – не ведаю.

Бераг возера Атолава, напэўна, можа прэтэндаваць на самую ізвілістую берагавую лінію сярод усіх азёр Беларусі.

З вышыні возера вельмі прыгожае.

Але самым фантастычным выглядае возера Крывое.

Калі тут падымаешся ў вышыню, складваецца ўражанне, што гэта не Беларусь. Але факт ёсць факт – на возеры Крывым можна здымаць не толькі прыгожыя панарамы, але і сцэнкі з марскога жыцця.

Бачыце маленькі карабель, які ў бушуючым моры спрабуе прайсці паміж двумя выспамі?

А мы вяртаемся да назвы матэрыяла і паказваем самыя сардэчныя куточкі Ушацкага раёна.

Возера Язна, выспу-сэрца заўважылі?

Вакол вёскі Красная Горка ёсць некалькі азёраў.

Сярод іх і Астравіта.

Сэрца бачыце?

А самая ідэальная выспа-сэрца на возеры Усая.

Які яшчэ раён у Беларусі можа пахваліцца аж трымя выспамі ў выглядзе сэрца?

Хіба гэта не нагода зрабіць з Ушацкага раёна прывабны турыстычны рэгіён?